German Fetish Ball: underground fetish in Berlijn

Underground fetish in Berlijn

Het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Nog niet zo lang geleden hadden we al grote fetish events in Londen (Rubber Ball) en Essen (Fetish Evolution) bezocht en nu lonkte Berlijn met volgend 3-daags fetish-weekend. De bodem van de spaarpot was eigenlijk al in zicht, maar wat is er nu leuker dan een stedentrip gecombineerd met een diepe duik in het fetish nachtleven van Berlijn? Dus trokken we de stoute schoenen weer aan en zo vertrokken we op de donderdag voor Pinksteren naar Berlijn voor het German Fetish Ball 2008.

Het eerste feest van het weekend zou op vrijdag plaatsvinden, dus hadden we alle tijd om ons rustig in het hotel te installeren, lekker op te frissen en de koffers uit te pakken. Dat laatste nam wel enige tijd in beslag. Thuis hadden we geruime tijd twijfelend voor de partykleding-kast gestaan en voor de zekerheid maar ruim ingepakt. Dit resulteerde in een aantal koffers en tassen met kleding waarmee we makkelijk 2 weken lang elke avond naar een feestje hadden gekund, maar wel een geruststellend gevoel dat je niet net dat ene thuis had laten liggen dat je net nodig had. Toch was er nog voldoende tijd over om te genieten van de stad, het heerlijke weer en enkele fetish shops te bezoeken. Zo stonden o.a. een bezoek aan Schwarze Mode en Savage Store op het programma. Over de eerste kunnen we kort zijn. De lege etalage gaf aan dat zij alleen nog online te bezoeken zijn. Meer geluk hadden we bij Savage Store, een nieuwe, leuke en goed verzorgde shop. De knappe, jonge eigenaresse had haar winkel ingericht met o.a. gothic kleding en haarstukjes, lakkleding, schoenen, accessoires en een rek latexkleding uit eigen atelier. Vrijwel allemaal kleurige, tweedelige setjes, die ook apart te koop waren.

Na een heerlijke middag in een zonovergoten stad, bereidden we ons voor op de eerst party op vrijdagavond. Er was keuze uit twee feestjes: Bohème Bizarre in de KitKatClub en Friday's Finest in Club Insomnia. De eerste leek ons uiteindelijk het meest aantrekkelijk. Er zou een strenge dresscode worden gehanteerd en het feit dat het op loopafstand van ons hotel was, gaf de doorslag. Bij binnenkomst viel het op dat sinds de KitKatClub zijn intrek in deze lokatie had genomen, deze club er nu veel groter en mooier uitzag dan het jaar ervoor (toen het nog Sage Club heette) en ook het interieur had een metamorfose ondergaan. De centrale ruimte bestond uit een ruime dansvloer, die omgeven was met een bar, een laag podium dat ook als lounge-plek dienst deed, diverse nisjes met zit- en ligplaatsen en een DJ-booth. De vloer was bezaaid met een soort witte confetti dat onder het blacklight speels oplichtte. Erg grappig. De bekleding was vooral van rood pluche en leer bekleding en aan de muren hing graffiti-achtige kunst waardoor het geheel een soort 'underground'uitstraling kreeg. Achter de dansruimte was een SM-speelkamer ingericht met de bekende speeltoestellen. Verder waren er nog 2 andere lounges, waaronder één met wat lichtere uitstraling door de roze en witte kleuren die er gebruikt waren.

Omdat het bij binnenkomst nog vrij rustig was, spotten wij onmiddelijk één van onze partyvrienden. Meteen ook de enige bekende, maar reden voor een praatje en een drankje samen en te genieten van de trance, electro en clubmuziek die door de diverse DJ's ten gehore werd gebracht. Langzaam werd het iets drukker, gezelliger en zeker ook broeieriger. Er heerste een opvallend flirterige sfeer. Na verloop van tijd kregen we twee shows te zien. Als eerste een heer die met slijptol de vuurvonken in het rond deed vliegen en die later, vergezeld door een dame, een sensuele show met fluoriserende effecten uitvoerde. De shows waren niet erg spectaculair, maar dat werd goedgemaakt door de underground-achtige sfeer en de hete interactie tussen sommige aanwezigen. Dat moet ook de oorzaak zijn geweest dat onze vriend ons kwam vertellen dat zijn portemonnee uit zijn kleding moest zijn gegleden en hij nu een behoorlijk financieel probleem had. Maarja, 'that's what friends are for', dus een financieel reddingsplan was snel bedacht.

Omdat we ons van de vorige keer een balkon herinnerden, wilden we daar nog eens naar toe om alles van bovenaf te kunnen bekijken. Na enig zoeken bleek de trap niet alleen verstopt, maar ook gebarricadeerd. Die actie ging dus niet door, maar we werden wel direct door een bezoeker gewezen op een soort 'blackhole' aan de zijkant van de SM-ruimte, alwaar hij ervoor zou zorgen dat we door niemand gestoord zouden worden. Jaja... We hebben het maar even zo gelaten en zijn verder gaan kijken. Het werd de hele avond niet heel erg druk en dat was waarschijnlijk ook de reden dat er later op de avond wat minder streng met de dresscode werd omgegaan. Ondanks dat hebben we veel plezier gehad en het was ook alweer redelijk laat toen we, na een afspraak met onze partyvriend gemaakt te hebben over de verdere uitvoering van het financiële reddingsplan, we in het beginnende ochtendlicht weer naar het hotel wandelden.

Op zaterdag verwachtten we een bevriend stel uit Holland, dat ook hun intrek zou nemen in ons hotel en waardoor, zoals we zouden ervaren, het allemaal nog veel gezelliger zou worden. Maar allereerst nog even gebeld hoe het met de vriend van de verloren portemonnee ging.....en kijk, deze was kennelijk een eigen leven gaan leiden en aan de wandel gegaan in de latex outfit die hij droeg. Dus, voor het naar bed gaan was hij plotseling weer uit de kleding tevoorschijn gekomen, weliswaar uit een heel ander gedeelte dan waar hij in eerste instantie in was gestopt. Maar goed, iedereen blij en dus konden wij met een gerust hart naar de German Fetish Fair te gaan. Deze werd gehouden in 'De Arena', vroeger een omnibus remise, gelegen aan de rivier de Spree. Even uitgezocht hoe we met de U- en de S-Bahn naar het Treptower Park moesten gaan, alwaar het nog ongeveer 10 min. naar de Arena lopen was. Mocht je de weg niet weten, loop je gewoon de bonte latex stoet achterna. Nadat we bij de ingang René, de organisator van het German Fetish Ball, begroet hadden zijn we onze neus achterna gelopen en hebben rustig alle standjes bekeken. Wat was er allemaal te zien? Stands met burlesque hoedjes en andere mooie, kunstzinnige hoofdversierselen, corsetten, veel latexkleding, maskers, SM-attributen en meubels, schoenen en volop accessoires zoals sieraden, kousen en cosmetica enz.. Opvallend vonden wij de stand van Bondinage, met z'n typische eigen stijl en Bodycult, welke aparte 50-er jaren kleding in 'andere' kleuren voert.

Foto linksonder: model voor de stand van AMF korsets.
Foto rechtsonder: Miss Mirjana, ook in een corset van AMF korsets.

Omdat we inmiddels veel fetish beurzen bezocht hebben viel er, ondanks dat er veel te zien was, voor ons niet echt heel veel nieuws te ontdekken. Wat niet wegneemt dat we een paar plezierige uurtjes hebben doorgebracht en weer een kledingstuk rijker zijn. Het feit dat de voeten na verloop van tijd aan wat rust toe zijn, is altijd een goed excuus om op het terrasje neer te strijken en een fris glas sekt te bestellen. Dat hebben we dus maar gedaan en de rest van de 'beurs'tijd doorgebracht met het observeren van de aanwezigen. Dat alleen is al bijna net zo leuk als het bezoeken van de beurs zelf.

Terug in het hotel hadden onze vrienden zich inmiddels gemeld, wat rijkelijk gevierd werd met een goed glas champagne. We zouden die avond gezamenlijk naar Fetish Guerilla party gaan, waarvoor we wederom naar de KitKatClub zouden gaan. De laatste details moesten uiteraard nog allemaal doorgesproken worden. Meest prangende vraag was, hoe de aanplakwimpers van de vriendin aangebracht moesten worden. Besloten werd om de meester wimper-aanplakker Martin in te schakelen. Hij heeft daar in de afgelopen jaren zeer ruime ervaring in opgedaan. Daarna was het tijd voor het schoonheidsslaapje en het samenstellen van de outfit. Anita's outfit voor deze avond bestond uit een zwarte latex broek en bijpassend (net aangeschaft), hooggesloten topje met een rits aan de voorkant. Samen met een zwart-wit corset, waardoor het geheel ook een catsuit zou kunnen zijn, maar nu ook apart gecombineerd kan worden. High-heel zwarte laklaarzen maakten het af. Martin was eveneens gekleed in een zwarte latexbroek, maar nu gecombineerd met een mouwloos goud/bronskleurig shirt, zwarte latex officierspet en paardrijlaarzen. De vrouwelijke helft van het bevriende stel was gekleed in een kort, zwart klokkend lakrokje, zwarte hold-ups, zeer hoge laklaarzen en een schitterend, sexy topje en haar mannelijk metgezel droeg een zeer stoere en stijlvolle zwartleren outfit met bijpassend schoeisel.

Foto rechts: Ontwerpster Heidi van Savage-Wear en Miss OMEGA.

Aldus uitgerust in onze party outfits met slechts een dun jasje erover, wandelden we weer op ons gemak naar de KitKatClub. Ondanks dat het daar al een stuk drukker was dan de dag ervoor, bleek dat de schoonmaakploeg was vergeten te stofzuigen: de confetti van de vorige avond lag er nog steeds... Wel was er heel wat meer te zien dan de dag ervoor, alhoewel de dresscode zeker minder streng was. Ook waren er nu meer ruimtes beschikbaar, waaronder een heus zwembad met lig- en zitplaatsen erom heen. Een heerlijke plek om even af te koelen of een frisse duik te nemen. Wel jammer dat daar niet een bijpassend loungemuziekje te horen was, zodat de sfeer een beetje gevangen bleef. Maar lekker was het wel, want warm was het. Onze vriend besefte dat te laat en besloot direct na aankomst om zijn bovenstuk met lange mouwen in te ruilen voor iets luchtigers. Als je daar niet op gerekend hebt, is het heel prettig dat je 'even' terug kunt lopen naar je hotel.

Normaal gesproken gaan we samen direct op ontdekkingstocht uit, maar omdat we nu met z'n vieren waren, was het leuker om ergens neer te ploffen en de avonturen van de eerste dagen uit te wisselen. We zochten dus een café-achtige ruimte op en keken en luisterden naar hetgeen er om ons heen gebeurde. We hoorden verschillende talen, zagen partygangers in mooie outfits en genoten van een relaxte en uitdagende sfeer. Uiteraard hebben we daar niet de hele avond doorgebracht en hebben we ons na verloop van tijd in het party-gewoel gestort. We vonden uit dat de SM-playroom van de avond ervoor nu getransformeerd was naar dansruimte waar nu heel afwisselende (dance)muziek gedraaid werd. Hier troffen we Mistress Amrita die we ontmoet hadden tijdens ons vorige fetish weekend en die, gezeten op een schommel, opviel door de effecten die het blacklight op haar wimpers en nagellak had. Samen met haar groene pruik, was dat een interessante combinatie.

Foto links: Dante Posh (rechts).
Foto rechts: Mistress Amrita.

Wat later werden we getrakteerd op een aantal shows, waarvan de voorstelling van Hell Sindustries, waar we de vorige keer ook al van mochten genieten, weer even dynamisch en (letterlijk) vol vuur gebracht werd. Deze dames zijn dan misschien uiterlijk geen modepopjes, ze hebben er zeer veel plezier in en hun uitdagende en brutale uitstraling maakt het kijken meer dan waard. Nog even kijken bij de ruimte waar vorig jaar Rock&Roll en 30-jaren muziek te horen was, maar deze was nog erg leeg. Jammer voor een stukje Rock&Roll-dansen zijn we altijd wel in, maar als er niemand kijkt... Dus doken we met z'n vieren één van de nisjes aan de rand van de dansvloer in. Voor ons zagen we een lichamelijk gehandicapte man in een rolstoel, die het bodypainten op z'n eigen manier beoefende. Dankzij zijn inspanningen kon hij toch met de kwastjes overweg en lukte het hem om aardig wat dames van een mooie paint te voorzien. Ondertussen was het schoeisel van beide dames niet aan de aandacht van een laarzen-fetisjist ontsnapt. Dat kwam goed uit, want die konden wel een schoonmaakbeurt gebruiken, daar doen we niet moeilijk over. Het was een heerlijke, supergezellige avond die voorbijvloog. Maar na verloop van tijd was het lontje op en wandelden we, nu met z'n vieren, het prille ochtendlicht weer in.

Na een laat ontbijt op de hotelkamer, waar we de belevenissen van de vorige avond nog eens uitgebreid langs lieten komen, werden we door onze vrienden uitgenodigd voor een roséetje en 'n tapasje op de Hackescher Markt. Een levendig uitgaansgedeelte met veel restaurantjes in 'Mitte', gelegen in het oostelijk deel van Berlijn. Dat werd al snel veel te gezellig. Van het ene roséetje kwam het andere en het beloofde tapasje ruilden we in een stevig bord pasta, aangezien de tijd tot het feest steeds korter werd. Maar omdat we ook nog heel even 'n uurtje de ogen dicht wilden doen, stapten we in een taxi en zoefden we terug naar het hotel. Na het schoonheidsslaapje was het zaak om onze mooiste outfit tevoorschijn te halen voor het belangrijkste feest van het weekend.

Onze vriendin had voor deze avond een sensationeel zwart laktopje uitgekozen, dat de borsten vrijliet (en later op de avond ook heel wat ogen uit hun kassen deed schieten), een lakrokje en bijpassende broek. Om haar hals een zilverkleurige collar. Haar compagnon was gekleed in een leren gladiatorrok met los hesje, een brede buikriem met zilver beslag en stoere, bijpassende schoenen. Anita had voor de gelegenheid haar rood-zwarte Demask corset aangedaan, bijpassende strenge latex pet en een zweep van lange rode leren stroken. Ook de hoge zwarte laklaarzen bewezen weer hun dienst. Martin had inmiddels zijn transparant zwarte latexbroek met bretels uit de kast gehaald met daarbij de latexpet en bijpassende, losse mouwen. Laarzen gepoetst, aangedaan, en toen was het gezelschap gereed voor het feest.

Foto rechtsonder: NastyLara.

Net als de vorige keren was de lokatie de Matrix, zijnde de catacomben onder het U-bahnhof ter hoogte van het Warschauer Platz. Dus grotendeels onderaards. Binnenin overal stenen bogen en voorzien van een flink aantal dansvloeren. Eenmaal binnengekomen ontdeden we ons snel van de overtollige kleding en liepen we direct door naar de zaal waar de verschillende shows gehouden zouden worden. Hier was het al zo druk dat we op de tenen moesten staan om er iets van te kunnen zien. Na enige tijd verscheen Rubberdoll, de Mistress of ceremonies van deze avond, op het podium, die het geheel van commentaar zou voorzien en waarna de shows elkaar opvolgden. Er was er een behoorlijk aantal te zien, maar omdat dit vrij veel tijd in beslag zou nemen en wij ook graag van het feest wilden genieten, hebben we ze niet allemaal afgewacht. De shows die wij er bovenuit vonden steken, waren die van Burlesque Couture met prachtige burlesque latex kleding en even later een koffer-act die er apart uitzag. Hierin figureerde een vrouw die een koffer 'aanhad'. Deze ging even later open en toonde het lichaam van de vrouw als inhoud die samen met twee heren een aparte act uitvoerde. Even later zagen we een modeshow van ProVoqué die kleding maakt van wat minder gebruikelijke stoffen zoals een corset met staart, kousen en handschoenen van een wollige luipaardstof. Daarna verschenen 2 meisjes op het podium, die in transparant rode latex kleding een buitengewoon energieke bondage-dans uitvoerden. Ze bleken over meer uithoudingsvermogen te beschikken dan het publiek geduld had. Het duurde dus iets te lang, maar wat een show! Als laatste zagen we de show van Tatjana Warnecke, die met haar kleding zwart ribbel-lak een herkenbare stijl en een steeds uitgebreidere collectie heeft.

Maar zoals gezegd, wij waren nieuwsgierig geworden naar de rest van de party en gingen op verkenning uit. Nadat we de verschillende sferen in de zalen opgesnoven hadden, kozen we voor een plekje met goed uitzicht. We keken onze ogen uit en sprongen regelmatig uit de stoel om even 'n praatje of een dansje te doen met 'oude' bekenden. Van tijd tot tijd verkasten we van plek en genoten van ander uitzicht en weer ander gezelschap. En toen we DJ Allen van Torture Garden hoorden, moesten de voeten echt even van de vloer. Anita had zich intussen ontfermd over het slaafje dat zich aan haar aanbood en een beroep deed op haar dominante talenten, de vriendin genoot van de bewonderende blikken die over haar borsten dwaalden, de vriend zag zijn 'natte droom' voorbijkomen toen hij Miss Kate(rondborstig voorkomen) ontwaarde en Martin werd overvallen door een meisje dat door haar Domina opgedragen was met hem te dansen. We hadden het er maar druk mee. Maar ach...go with the flow is ons motto.

Hoewel het minder druk was dan de jaren ervoor, was de sfeer erg goed. Opvallend was dat er geen speelruimte was en de hippie-achtige projecties op de muren. Na verloop van tijd werd het wat leger en werd de aanwezigen verzocht zich naar één zaal te begeven, waar het nog tot het einde erg leuk bleef. Maar... toen het echt afgelopen was, hadden we eigenlijk nog helemaal geen zin om naar huis te gaan. En daarin waren we niet de enigen. Na enig overleg arresteerden we enkele van de schaarse taxi's, en hoewel het buiten al licht was doken we, na een vrij lange taxirit, bij Club Insomnia gewoon de nacht weer in. Binnen in de club was niet heel erg druk, maar de sfeer was super en wij kwamen er nog wat bekenden tegen die we nog niet gesproken hadden. Dat moest natuurlijk nog even rechtgezet worden. Ook hadden we de gelegenheid om persoonlijk met eigenaresse Dominique kennis te maken en complimenteerden haar met het feit dat ze gewoon openbleef voor het kleine clubje dat nog zo laat, of eerder vroeg, kwam aanzetten. Daarna nog heerlijk gekletst, gedanst en gek gedaan tot we echt helemaal 'uitgefeest' waren. Toen was het echt over en dat vond Dominique ook. Dus stonden we met de laatst overgebleven partygangers even later weer op straat te wachten op onze laatste taxirit. Een surrealistisch beeld: in de nog lege straten van Berlijn, verlicht door een nog laagstaande ochtendzon aan een wolkeloze hemel, een stel uitgelaten en schaars geklede (en nog steeds goed uitziende) mensen, die elkaar innig goedenacht wensten. Nouja... nacht?

Het zal je niet ontgaan zijn dat we een heerlijk weekend achter de rug hebben. Een prima georganiseerd weekend met leuke feestjes en leuke mensen. Ondanks dat onze keuze van parties bijna dezelfde was als het jaar ervoor, is het totaal anders gelopen dan we vooraf ingeschat hadden. En dan blijkt het door de organisatie bedachte programma 'slechts' een raamwerk waarbij je zelf voor de invulling zorgt. En wanneer je in de omstandigheid bent, dat je vooral leuke mensen om je heen hebt, kan zo'n weekend bijna niet meer stuk.