Verslag Wasteland, 27 januari 2007, Outland, Rotterdam.

Never say never again.

Het onmogelijke blijkt toch mogelijk. Een Amsterdams feestje in de concurrerende metropool aan de monding van de Maas. Er moesten wel bussen aan te pas komen om de party vierende peeps te mobiliseren, maar toch... En het lijkt tegenstrijdig, maar in fetish/kinky partyland is er weinig van grootstedelijke twisten te merken. De feestende menigte verplaatst zich vrijwel elk weekend naar een andere lokatie binnen de Randstad, zonder rivaliserende gedachtes, maar vooral met de intentie om er een leuke en spannende avond van te maken. Nu is Wasteland in dat opzicht toch wel iets anders: hier zie je, naast de vele bekende, toch ook heel veel nieuwe gezichten. Voor een deel uit de gay-scene en voor een deel, vanwege het internationale karakter van het feest, uit het buitenland. Dit alles bij elkaar beloofde een avond vol verrassingen, waarin we zeker niet teleurgesteld zouden worden. Daarbij mogen we de lokatie niet vergeten. Die ene foto die we kenden van Outland by night was niet erg inspirerend, maar wát een verschil toen we binnen waren, dat was een aangename verrassing! Hierover later meer.

Na ons vorige bezoek aan Wasteland, ongeveer een jaar geleden, hadden we besloten dit feest even in de ijskast te zetten. Maar na alle geweldig positieve berichten over de vorige editie, mochten we deze keer niet ontbreken. Dus meldden we ons lekker op tijd aan bij de poorten van de discotheek die vooral bekend is van de vele hardcore feestjes die hier gehouden worden. Na twee keer te zijn gefouilleerd (niet opgelet, verkeerde ingang...) konden we ons omkleden bij de garderobe. Omdat we vroeg waren, was het hier nog lekker rustig. Nog even het latex opgepoetst, haartjes recht gestreken, lippen gestift en toen op zoek naar ons party-vriendinnetje, die via een andere ingang binnen gekomen was. Dat was nog niet zo makkelijk. Outland bleek namelijk te bestaan uit diverse verdiepingen, vele trappen en doorgangen. Maar 'n blik op één van de vele schematische plattegronden, bracht ons uiteindelijk toch bij de andere ingang. Daar troffen we haar aan, lichtelijk teleurgesteld, bij het kledingwinkeltje van WOW-partywear. Haar fonkelnieuwe outfitje was afgekeurd door de Doorbitches. Streng waren ze en wij vonden het natuurlijk meteen onrechtvaardig. Maar goed, zo zijn de regels. De tweede poging leverde geen problemen meer op, maar zuur was het wel toen er gedurende het feest steeds meer creaties opdoken die zeker een mindere uitstraling hadden. Maar genoeg daarover. We waren binnen en werden al meteen overvallen door een ehhh... speciaal gevoel. Tja, wat was dat nou? Nou, het gevoel van dit gaat een leuk feest worden, het voelt goed aan. Dat valt eigenlijk niet uit te leggen...

De twee ingangen op de eerste verdieping werden dus bewaakt door 4 Doorbitches, gekleed in groene uniformjasjes, strakke ceintuur en netkousen en voorzien van gemene zweepjes en vorsende blikken. Wie namelijk het voordeel van de twijfel kreeg, moest dat vooraf bekopen met een flinke afstraffing. Had je deze hindernis eenmaal genomen, dan stond niets je meer in de weg en kon je je direct uitleven op de ronde dansvloer. Wel opletten, want in het midden van de dansvloer was een manshoog podium gecreeerd in de vorm van een kruis, dat zo uit vloer omhoog leek gerezen. Zo kon vanaf het eerste balkon, waar ook plaats was voor de DJ, en vanaf het tweede balkon alles goed worden overzien. Nog een étage hoger troffen we een prachtige glazen koepel aan, met in het midden een verdiepte dansvloer, die zo glom dat we even dachten dat het een zwembad was. Het bleek een doorzichtige vloer die uitkeek op alle ruimtes daaronder. Mocht je nog niet onder de indruk van dít visuele aspect zijn, dan werd je de adem wel ontnomen door een blik op de skyline van Rotterdam, die rondom aanwezig was. Nadat we alle ruimtes en étages van Outland beklommen hadden (en voor dames op naaldhakken de goed met lichtjes aangegeven traptreden en opstapjes) doorgelopen te zijn konden we maar één ding zeggen: Wow, wat een superlokatie en wat een geslaagde move om deze plek voor een Wasteland Classic uit te kiezen. In onze ogen had het niet beter gekund. En ondanks dat het voor ons 'n stuk verder rijden is, is dit toch 'n behoorlijke pré. Wie ons vorige verslag over Siberia heeft gelezen kan begrijpen hoe belangrijk een goede party-lokatie kan zijn.

Zoals iedereen wel weet stamt Wasteland van origine uit de gayscene maar is het inmiddels een happening geworden voor homo's, hetero's, travo's, fetishista's en nog veel meer. Dat ze hun gay roots niet vergeten zijn mocht blijken uit de show van Nicky Nicole met haar vier verrukkelijke male strippers. Ondanks dat daar onmiskenbaar een gay etiquetje op zat, was dit voor de dames toch óók heel lekker om te zien. Uiteraard is een show met mooie meiden een genot voor het (mannelijk) oog, maar voor vrouwen is dit óók genieten. We zijn geëmancipeerd (!) en we mogen dit lekker vinden, toch? Anita had in ieder geval haar ogen wijd open en wat ons betreft, mag dit wel vaker.

Er waren nog veel meer goede shows, begeleid door veelvuldig oplaaiend vuur en schitterend strooisel dat uit de lucht kwam vallen. Maar wij waren ook geinteresseerd hoe de sfeer op het feest was en hoe de partypeeps eruit zagen. Dat laatste was dik in orde. Er was van alles te zien. Van (bijna) naakt tot full-fetish, lak, leer, latex, uniform, fetish-glam of gewoon sexy, het was er allemaal. Geweldig om te zien dat mensen zoveel moeite aan hun outfit besteden. Wij waren intussen nog niet eens op de dansvloer geweest, hoewel we echte swingers (nou nee, we bedoelen danstypes) zijn en de muziek meer dan ok was. Die verveelde geen moment, integendeel, het was 'n 'feest'. Maar we hadden het druk gehad met om ons heen kijken en 't begroeten van onze party-vrienden, die er allemaal waren. Verrassend was ook de ontmoeting met Miquel, organisator van Fetish Evolution die ons hartelijk begroette en bijna Anita geschaakt had. Gelukkig kwam hij er op tijd achter dat er ook nog een andere helft van Truelove was, wat hij erg sportief opnam. Wij zullen hem ongetwijfeld weer tijdens het komende Paasweekend bij Fetish Evolution tegenkomen en hopen daar ook weer een leuk verslag over te schrijven.

(Maskers by Suringa-K)

Tussen de bedrijven door hadden we op het eerste balkon al een gynaecologenstoel zien staan, maar werden ons er pas later van bewust dat deze niet alleen ter decoratie diende. Hierop werd later de fistfuck contest gehouden. Whhaattt? Ja dus... Er dienden zich tamelijk veel dames aan, gezien het aantal rondes dat werd gehouden. Wij zagen in ieder geval al een rondemiss met een bord met daarop groot 'de 10e ronde' geschreven voorbijkomen. Wie uiteindelijk gewonnen heeft en wat de prijs was weten we niet, maar wel dat het een heel geslaagd initiatief was, dat veel belangstelling trok.

De acrobatische trapeze-act van Empress Stah hadden we een paar keer eerder mogen aanschouwen. Maar ook vanavond bungelende zij weer aan het touw dat recht boven ons hing en liet ze op grote hoogte een burlesque striptease zien, waarbij ze aan het eind een fonkelende verrassing uit haar doosje tovert. Eerder zagen wij deze show tijdens de Fetish Factory party in Fort Lauderdale, waar er ook nog rode rozenblaadjes uit haar mond dwarrelden. 'n fascinerend, bizar gezicht. Later op dat feest hebben we haar nog twee keer gesproken, maar we moesten haar geheugen nog even opfrissen toen we haar hier weer tegen het lijf liepen.

Truelove: 'Hi, Empress, how are you?'
Empress Stah: 'Hiii... Euh, do I know you?'
Truelove: 'Sure, we met at Fort Lauderdale'.
Empress Stah: 'Oh yes, of course, euhhh, who did you say you where?'
Truelove: 'We're Truelove, we sat next to eachother in the bus, back to the hotel. We had a long chat'.
Empress Stah: 'Oh yeaaahh... Now I remember you, how are you'?... etc. etc.

Uiteraard zijn ook nog even afgedaald naar de darkrooms, die op de onderste verdieping gecreëerd waren. Deze waren we even vergeten bij onze beschrijving van Outland. Deze grote darkroom bestond o.a. uit een cirkel, die middels netten in vele taartpunten was verdeeld. Het zag er heel intiem en aantrekkelijk uit en er werd ook druk gebruik van gemaakt. Ons vriendinnetje dat een piepklein zaklampje mee had gebracht, werd echter direkt op de vingers getikt door de darkroom-bewaker met de mededeling dat sommige mensen dat niet prettig zouden vinden. Haar verweer dat het echt, echt, echt haar vibrator'tje was (hij trilde als 'n bezig bijtje) werd niet geaccepteerd. Terecht hoor, hoewel 't echt waar was. Out of the dark, liepen we Neerlands fetish-trots Ancilla Tilia met haar vriend nog tegen het lijf. Onweerstaanbaar en gezellig als altijd!

Nogmaals de sfeer, die was geweldig. Het leek wel of het feest boven zich zelf uitsteeg. Hoe kan je dat uitleggen. Misschien omdat hier iedereen echt helemaal zichzelf kon zijn en dat ook deed. Wij hebben vooral heel veel plezier gehad, veel leuke mensen ontmoet, heerlijk gedanst (toch) en een superavond gehad. We hadden nog helemaal geen zin om naar huis te gaan toen de klok zes uur aanwees. Maarja, het was afgelopen, dus veel anders zat er niet op. Van ons had het nog wel veel langer mogen duren, want we hadden nog lang niet alles gezien en beleefd. De volgende Wasteland is zeker weer van ons.