Verslag Go Wild, 2 juni 2007, Club Mystère, Amstelveen

Relaxen in luxe.

Nadat we járen geleden al eens in The Bells Club waren dansen (het was toen nog een discotheek) waren we de club eigenlijk uit het oog verloren. We wonen er twee keer languit vallen vandaan, maar er was iets vaags omheen ontstaan en we lazen er eigen ook niets meer over in het plaatselijke krantje. Hoewel we dat misschien gemist hebben want, behalve de huizenadvertenties tot voor 'n half jaar geleden, spelden we die niet van voor tot achteren uit. De naam veranderde later nog eens in Velvet en iedere keer als we erlangs reden, dachten we, wat zou hier nu toch te doen zijn? Dus maar doorgereden en meteen weer vergeten. Tot we hoorden dat hier ook wel kinky/spannende parties gegeven werden. Wháát? In Amstelveen, of all places! Zo zie je maar weer dat ons idee, dat het hier op zaterdagavond na 21:00u overal uitgestorven is, op een misverstand berust. Nu ligt de club wel op de rand van Amsterdam, dus maakt misschien ietsje verschil. Ook is hij inmiddels tot Club Mystère omgedoopt.

Voor ons dus 'n thuiswedstrijd en ook de gelegenheid om een lang geleden gedane belofte om Go Wild te bezoeken in te lossen. Goeie combi, dachten we zo. En ook wel eens fijn om je, na een full-fetish weekend in Berlijn, eens in een lekker makkelijk en soepel zittend party-dress te hullen. En met hakken van slechts 10 cm. kun je op de dansvloer lekker uit je dakkie. En dat waren we van plan, dus hup in de auto en 10 minuten later aan de overkant van Club Mystère geparkeerd en naar binnen. Vanwege het bekende terrein, geen gebruik gemaakt van de valet parking, maar wel classy dat de mogelijkheid er was. Classy vonden we ook de entree en de club zelf. Over de rode loper naar binnen en na gastvrouw Bianca (carrière als fotomodel misgelopen) begroet te hebben stonden we midden in de luxe club. We konden ons niet herinneren dat hij zó groot was. Maar dat was 'ie ook niet, de overzijde was een spiegelwand die de club optisch twee maal zo groot maakte. Een prettig ruimtelijk effect. Wat kwamen we verder nog tegen? Aan de rechterkant heerlijk comfortabel uitziende zitjes, waar we meteen de eerste partyvrienden ontwaarden, en recht voor ons een ruime dansvloer met danspaal. Erg chique allemaal. Aan de linkerkant weer heerlijke stoeltjes, de bar met daarnaast de DJ-booth. Daar kwamen we gastheer Stanley tegen die ons het laatste stukje van de club liet zien: een heel aantrekkelijke, verzorgd ingerichte speelruimte, met daar tegenover een ruimte waar je door een professionele fotograaf een foto-rapportage kon laten maken. Stanley vertelde verder: We zien erop toe dat er niet teveel single mannen binnenkomen. 'We willen de man/vrouw verhouding in evenwicht houden'. Prima streven, vinden wij. Zo maak je het ook aantrekkelijk en veilig voor vrouwen.

Wat viel ons op? De dresscode was niet héél streng, wat ervoor zorgde dat er nu ook een ander publiek op af kwam. Wij houden erg van fetish feesten met strenge dresscode, maar waren ons er héél goed van bewust dat dat hier niet vereist was. Dan word je ook niet teleurgesteld en, zoals al eerder gezegd, is het ook wel eens lekker relaxed om even niets te moeten. Dat het feest 'Eyes Wide Shut' als thema had, konden we alleen niet in de kledingkeuze terugvinden. Ondeugend was 'ie wél!

Wij gingen de sfeer proeven en nestelden ons in een van de stoeltjes naast de bar. Wat opviel was dat er op alle tafeltjes verleidelijke schaaltjes met candy stonden. Moeilijk vanaf te blijven en hélémaal niet goed voor je lijn. Na enige tijd de dansvloer dus maar op om de calorieën er weer af te dansen. Er werd inmiddels lekker gedraaid en het was ook wat drukker geworden. De sfeer was allengs wat losser en 't feest kwam lekker op gang. Ook het verkeer naar de speelruimte nam toe en nadat we daar 'n kijkje hadden genomen, gingen we eerst maar even bijkomen met 'n drankje aan de andere kant van de dansvloer. Van daaruit hadden we zicht op verscheidene dames die hun skill's als paaldanseres wilden verbeteren of in de spiegel wilden bekijken hoe hun danskunsten overkwamen. We zaten net even toen er een aantal party-vrienden voorbijkwam, met wie we ff gezellig hebben gekletst, voorzover dat mogelijk was bij dit aantal decibellen. Hoewel deze feesten in onze ogen niet geschikt zijn voor conversatie van meer dan 1 woord (vragende blik van 'hoe gaat het'? en 'n 'prima hoor' duimpje omhoog), wil je soms toch iets met een ander communiceren. Soms lukt dat en voor alle gevallen dat het niet lukt, deze tip: probeer aan de gezichtuitdrukking van je gesprekspartner te zien of je ja of nee moet zeggen. En probeer dat dan op 't juiste moment te doen. Aan de glimlach of de vragende ogen zie je vanzelf of je het goed gedaan hebt. Een en ander kan later altijd weer via e-mail rechtgezet worden. Zo, na deze wijze les terug naar het feest. Nadat we 'n tijdje gekletst hadden, werden we toch weer aangetrokken tot de dansvloer. Dat kwam niet alleen door de muziek, maar ook omdat er een fijne, intieme sfeer heerste. De talrijke, blauwe lampjes in het plafond waren daar debet aan. Later op de avond veranderde het lichtbeleid soms heftig. Dat hoefde voor ons niet echt, maar duurde gelukkig ook niet al te lang.

We hebben nog heerlijk gedanst en, zoals zo vaak gebeurt op deze feesten (en dat is ook het leuke) weer nieuwe kennissen gemaakt die dan weer wat dezelfde feesten in de planning hebben als wij, zodat we elkaar dan weer hartelijk kunnen begroeten. Wat nog even gezegd moet worden is, dat de gastvrouwen Bianca en Peggy met schalen heerlijk fruit langskwamen en dat, ondanks dat het misschien iets drukker had mogen zijn en dat we vergeefs op DJ Spider hebben gewacht, het een zéér verzorgd feest was.

Wij gingen tegen vieren naar huis en stapten nietsvermoedend in onze auto. Deze bleek het echter niet meer toe doen. Waarschijnlijk ergens 'n binnenlampje laten branden, maar hoe dan ook, de accu was leeg. Gelukkig had de ANWB het niet al te druk en werden wij, weliswaar zonder legitimatie, toch heel snel geholpen. 'We geloven u wel, mevrouw, u bent al eens eerder met deze auto geholpen' zei de monteur. Mag ook wel toch, het beestje is inmiddels 16 jaar oud en doet het nog prima. Maarja, die lege accu... Blondt!!